Het is inmiddels al weer een tijd geleden, maar het was zo’n belevenis dat er toch maar iets over geschreven moet worden
BLEAU 2006
Op 25 juni om 10 uur stond een groep van 26 boulderaars met ouders op de parkeerplaats van Bjoeks, samen met vele rugzakken en tassen. Het wachten was op Goof die met een klapband langs de kant van de weg stond. Uiteindelijk zijn we toch nog om 11:00 (heel netjes) weg gereden van de parkeerplaats. Of course, we don’t know the way. Maar alles ging goed. Met veel Opgewolle en andere chille muziek. De 3 busjes kwamen weer bij elkaar bij Hazeldonk. Daar hebben we kort iets gegeten en gingen we weer verder. Toen Kortrijk op de borden stond en Ronnie achter het stuur zat ging er voor het eerst iets een beetje fout. ‘Ronnie: we moeten naar Gent toch?’ ‘Michel: ja denk het wel.’ Dus we volgen de borden Gent, en ff later staan we in een woonwijk van Gent. Na een korte ’pauze’ en de weg vragen gingen we verder, de goede kant op. Zo kwamen we, zij het een beetje gaar, in Bleau aan. Het was lekker weer, warm en droog. In de loop van de avond ging het wel regenen zoals elke avond. Een mooie camping aan een meertje. Tenten opzetten, koken op twee grote grasbranders en eten in het gras. Een chille sfeer en rond een uurtje of 12 hadden de meesten de tent al gevonden. Na nog wat heen en weer gepraat( ‘Ronnie: Goof, ik moet wat bekennen’ ‘Goof: huh wat’ ‘Ronnie: er staat een G op mijn matje ’) sliepen de meesten al snel.
De volgende dag waren de meesten dan ook vroeg wakker. Er werd brood uit de busjes gehaald en iedereen fikste zijn eigen ontbijt en smeerde een lunch. Uiteindelijk werd besloten dat we naar l’elephant gingen. Daar zou het snel droog zijn. Het weer was nog steeds goed en de hele dag heeft het niet geregend. Onderweg gingen we nog ff langs een half afgebroken kathedraal. Daar aangekomen vlogen de meesten meteen naar de half afgebroken muurtjes om ze te beklimmen. Terwijl Goof 8 meter hoog op een muurtjes zat kwam een vrouw aan die, in het Frans, zei dat we hier niet mochten klimmen. Iedereen daalde af en we gingen verder naar het ‘echte’ klimgebied. Na uitgelegd te hebben waarom dit gebied l’elephant heet, een olifantvormige rots, gingen we opzoek naar het gele circuit. Daarna waaierde iedereen uiteen. Er bleef altijd iemand bij het base camp. Daar keerde je dan naar terug om iets te eten en dan weer verder te spelen in de fantastische rotsen. Voor de meesten was het de eerste keer, klimmen in de natuur. Mooi was het zeker. Zelf een beetje opzoek hoe je zo’n richeltje nou goed vast houdt. En hoe moet je goed spotten. Wat zijn makkelijke boulders en welke zijn moeilijk? Maar met hulp van de begeleiding kwam alles goed. Aan het einde van de middag waren de meesten wel in de buurt van het base camp aan het boulderen. Gezellig met z’n allen een paar boulders proberen. En nog campussen, in Bleau! Rond een uur of zes waren de meesten wel moe en gingen we terug. Een deel ging zwemmen in het meertje bij de camping en een deel ging (onder leiding van Michel die zo’n 3 uur boven de pannen stond!) en heerlijk ‘maal’ bereiden. Een avondspel gedaan over weerwolven, spannender gemaakt door de ‘weerwolfgeluiden’ van Goof en Ronnie. Rond een uur of 1 lagen de meesten er toch wel in, en dit keer sliepen we sneller dan de dag ervoor, na een vermoeiende dag.
Rond een uur of acht werd de jeugdtraining wakker, zij het een beetje brak. Na wat Italiaanse koffie waren ook de oudere mensen wakker. Er werd ontbeten en afgewassen, het spul van gister avond. Op de kaart de weg zoeken naar een bebost gebied. Toch maar over de snelweg? Ja oké . Later bleek dit toch wel erg om, maar langs wat zwarte weggetjes bleek toch niet zo goed voor Enid, die wat misselijk was geworden. En ze was niet de enige. Maar we kwamen verder goed aan. Een mooi gebied, ben ff de naam kwijt. Een groot bos met allemaal rotsen. In groepen waaierde we vandaag uit elkaar. Maar je bleef elkaar zien, crashpads uitwisselen enzo. Hier was niet echt een geel circuit, maar we hebben ons goed vermaakt, ook met boulders die voor sommigen een beetje moeilijk waren. Om 4 uur zijn we verhuisd naar een gebied aan de ander kant van de snelweg. Daar was een duidelijk geel circuit. Een groot deel van de groep ging in hoog tempo dat circuit door rennen/lopen. Bijna aan het einde van het circuit gekomen werden we terug geroepen, we moesten terug naar het base camp en de camping. Brandhout meenemend voor een kampvuur liepen we terug naar de busjes. Via veel kringelweggetjes zijn we terug gegaan naar de camping. Moe kwamen we daar aan, maar gekookt moest er worden. Langzaam kwam het champions snijden opgang, en werden de pannen gevuld met een heerlijk maal. Als toetje hadden we marshmallows. Gezellig sloten we deze laatste avond rond het ‘kampvuur’ (de gasbrander, omdat een kampvuur niet mocht) af.
Eigenlijk was het de bedoeling dat we de laatste dag nog ff zouden gaan boulderen bij een gebied dat we op de terugweg zouden tegenkomen, maar iedereen was zo brak dat het ontbijt pas rond 10 uur opgang kwam. Toen de tenten waren ingepakt en iedereen zijn eigen spullen had terug gevonden was het toch wat te laat. We zijn nog wel ff langs het paleis in Fontainebleau gegaan. Half slapen, half wakker reden we terug naar Hazeldonk waar we in ‘la place’ konden eten omdat Goof 300 euro’s van de campingbaas had afgetroffeld. Via (opge)Zwolle zijn we naar huis gereden. Ouders stonden toch wel opgelucht bij Bjoeks. Afscheid nemen en dan is het echt het einde van een fantastisch weekend!
Het was een goed georganiseerd weekend Bleau, waar iedereen lekker kon spelen tussen de rotsen. Velen hebben zich verbaasd over de schoonheid van Bleau. Het weer was perfect. De sfeer zat er goed in. Kortom, wanneer gaan we weer?!
Nog vele weken denken we aan dit toffe weekend waar we ‘one big happy familie’ waren. Bedankt Govert, Maartje, Marleen , Michel, Paulo en Ronald!!!
Op 25 juni om 10 uur stond een groep van 26 boulderaars met ouders op de parkeerplaats van Bjoeks, samen met vele rugzakken en tassen. Het wachten was op Goof die met een klapband langs de kant van de weg stond. Uiteindelijk zijn we toch nog om 11:00 (heel netjes) weg gereden van de parkeerplaats. Of course, we don’t know the way. Maar alles ging goed. Met veel Opgewolle en andere chille muziek. De 3 busjes kwamen weer bij elkaar bij Hazeldonk. Daar hebben we kort iets gegeten en gingen we weer verder. Toen Kortrijk op de borden stond en Ronnie achter het stuur zat ging er voor het eerst iets een beetje fout. ‘Ronnie: we moeten naar Gent toch?’ ‘Michel: ja denk het wel.’ Dus we volgen de borden Gent, en ff later staan we in een woonwijk van Gent. Na een korte ’pauze’ en de weg vragen gingen we verder, de goede kant op. Zo kwamen we, zij het een beetje gaar, in Bleau aan. Het was lekker weer, warm en droog. In de loop van de avond ging het wel regenen zoals elke avond. Een mooie camping aan een meertje. Tenten opzetten, koken op twee grote grasbranders en eten in het gras. Een chille sfeer en rond een uurtje of 12 hadden de meesten de tent al gevonden. Na nog wat heen en weer gepraat( ‘Ronnie: Goof, ik moet wat bekennen’ ‘Goof: huh wat’ ‘Ronnie: er staat een G op mijn matje ’) sliepen de meesten al snel.
De volgende dag waren de meesten dan ook vroeg wakker. Er werd brood uit de busjes gehaald en iedereen fikste zijn eigen ontbijt en smeerde een lunch. Uiteindelijk werd besloten dat we naar l’elephant gingen. Daar zou het snel droog zijn. Het weer was nog steeds goed en de hele dag heeft het niet geregend. Onderweg gingen we nog ff langs een half afgebroken kathedraal. Daar aangekomen vlogen de meesten meteen naar de half afgebroken muurtjes om ze te beklimmen. Terwijl Goof 8 meter hoog op een muurtjes zat kwam een vrouw aan die, in het Frans, zei dat we hier niet mochten klimmen. Iedereen daalde af en we gingen verder naar het ‘echte’ klimgebied. Na uitgelegd te hebben waarom dit gebied l’elephant heet, een olifantvormige rots, gingen we opzoek naar het gele circuit. Daarna waaierde iedereen uiteen. Er bleef altijd iemand bij het base camp. Daar keerde je dan naar terug om iets te eten en dan weer verder te spelen in de fantastische rotsen. Voor de meesten was het de eerste keer, klimmen in de natuur. Mooi was het zeker. Zelf een beetje opzoek hoe je zo’n richeltje nou goed vast houdt. En hoe moet je goed spotten. Wat zijn makkelijke boulders en welke zijn moeilijk? Maar met hulp van de begeleiding kwam alles goed. Aan het einde van de middag waren de meesten wel in de buurt van het base camp aan het boulderen. Gezellig met z’n allen een paar boulders proberen. En nog campussen, in Bleau! Rond een uur of zes waren de meesten wel moe en gingen we terug. Een deel ging zwemmen in het meertje bij de camping en een deel ging (onder leiding van Michel die zo’n 3 uur boven de pannen stond!) en heerlijk ‘maal’ bereiden. Een avondspel gedaan over weerwolven, spannender gemaakt door de ‘weerwolfgeluiden’ van Goof en Ronnie. Rond een uur of 1 lagen de meesten er toch wel in, en dit keer sliepen we sneller dan de dag ervoor, na een vermoeiende dag. 
Rond een uur of acht werd de jeugdtraining wakker, zij het een beetje brak. Na wat Italiaanse koffie waren ook de oudere mensen wakker. Er werd ontbeten en afgewassen, het spul van gister avond. Op de kaart de weg zoeken naar een bebost gebied. Toch maar over de snelweg? Ja oké . Later bleek dit toch wel erg om, maar langs wat zwarte weggetjes bleek toch niet zo goed voor Enid, die wat misselijk was geworden. En ze was niet de enige. Maar we kwamen verder goed aan. Een mooi gebied, ben ff de naam kwijt. Een groot bos met allemaal rotsen. In groepen waaierde we vandaag uit elkaar. Maar je bleef elkaar zien, crashpads uitwisselen enzo. Hier was niet echt een geel circuit, maar we hebben ons goed vermaakt, ook met boulders die voor sommigen een beetje moeilijk waren. Om 4 uur zijn we verhuisd naar een gebied aan de ander kant van de snelweg. Daar was een duidelijk geel circuit. Een groot deel van de groep ging in hoog tempo dat circuit door rennen/lopen. Bijna aan het einde van het circuit gekomen werden we terug geroepen, we moesten terug naar het base camp en de camping. Brandhout meenemend voor een kampvuur liepen we terug naar de busjes. Via veel kringelweggetjes zijn we terug gegaan naar de camping. Moe kwamen we daar aan, maar gekookt moest er worden. Langzaam kwam het champions snijden opgang, en werden de pannen gevuld met een heerlijk maal. Als toetje hadden we marshmallows. Gezellig sloten we deze laatste avond rond het ‘kampvuur’ (de gasbrander, omdat een kampvuur niet mocht) af. 