 |
||||||
De BBX V door de ogen van Govert
Spannend was het deze keer wel. Iedereen die naar de weersvoorspelling keek zonk de moed in de schoenen. Regen, regen, regen. 75% kans. Daarom was ik erg blij dat ik dit jaar niet in de organisatie zat, want aan slecht weer doe je niet zoveel. Helaas was de boulderhal ook nog niet af, maar dat zal voor volgend jaar wel een uitwijkmogelijkheid zijn. De reusachtige toren stond al wel, maar werd logischerwijs niet opgemerkt door de meeste boulderaars, omdat zij toch niet hoger kijken dan 3m. Sterker nog, de echt brute gasten (en bitches) zoeken toch naar lage uitgegraven dakjes.
Om de druk op de organisatie nog te vergroten werd de succes-DJ van afgelopen jaar ook nog ziek. Toen ik aankwam was het zowaar droog.
De Finale
Ja hoor. Ik zat in de finale. Wat nog erger was, iedereen met 4 vijven zat er ook in. Voor niks dus had ik me nog 2 uur uitgesloofd, aargh.
Wel erg tof, de finale, maar ik was moe als een luiaard. We begonnen met een plaat. Nou vraag ik je; een plaat ? Op dit niveau hoor je toch in kleine dakjes te hangen!? Het is altijd jammer als mensen die veel buiten klimmen dat gevoel op plastic willen uitdragen. Want wie vindt het nou echt leuk om plaat te klimmen? Je snapt het al, ik ging totaal op mijn bek in deze boulder en haalde de zone geeneens. Niet raar want ik had de methode geheel verkeerd. De volgende boulders gingen iets beter. Overhang, wel te verstaan, maar dan weer van die superlange routes, dus ik viel er toch weer elke keer uit.
Als laatste finaleboulder, als neusje op de zalm, een hoek! Als plasticklimmer is er maar één ding erger dan plaat, en dat is hoek. De zone wist ik gelukkig nog te halen, maar alle creativiteit was inmiddels al weg uit mijn hoofd. Gelukkig was ik niet de enige die het moeilijk had, zelfs de multi8a-master uit Amsterdam, kon zijn skodapower niet kwijt in hoek en plaat.
Rest me nog maar een opmerking:
Keep it real, ait!
--Govert Schoof |
||||||
 |
||||||
