Zondag Bleau, in de zon lekker chillen. Duidelijk vergeten wat er de afgelopen dagen is gebeurd....... Ja nu weet ik het weer. Meteen verdwijnt het voldane gevoel en wordt de sfeer wat meer gespannen, niet zonder reden.

 

De dag van vertrek:
Het is donderdag vroeg in de middag en ik maak me klaar om weg te gaan. Ja tent, auto, slaapzak, klimspullen.... oké, klaar om Sybrain en Marky Marc op te halen. Hop daar gaan we. Wwwwrrrooooeeeeeemmmmmmm, en ff snacken bij de Mac. Daar gaan we weer. Yes, de auto kan hard, maar na een tijdje in België neemt dat wat af. Mmmmhh, wat zou dat nou zijn.
Ronald: “He de auto wil niet meer hard.”
Siebren: “Oh, geef wat meer gas dan.”
Ronald: “Werkt niet, en we gaan nog maar 90.”
Siebren: “En even terugschakelen dan.”
Ronald: “Oké, maar we gaan nog maar 70 en hij trekt niet meer.”
Siebren: “Ja maar we gaan geen 70 rijden op de snelweg.”
mmmmmuuuuuuuuuuooooeeeeeeennnnnnvvrrrreeeeiiinng.
(dat was een voorbijracende vrachtauto).
Ronald: “Hier?”
Siebren: “Ja!”
Ronald: “Oh.”
Gestopt op de vluchtstrook trek ik de reis-en-kredietbrief van de ANWB tevoorschijn... en toen begon de shit.

 

"Nee meneer die verzekering staat op naam van uw moeder, dus u bent helemaal niet verzekerd, maar de sleepauto komt er zo aan".

 

45 minuten later: "Ja er word druk gebeld u zal nog ff moeten wachten"
Ronald: “Hé hoeveel kost dat geintje eigenlijk?”
”Ach ja, dat zal zo’n 100 euro zijn.”
Ronald: “Hhhmmmm.”

 

2.30 uur later: Kling blap donk barst kleng mmmmmmpppprutel pruttel hop en de auto staat op de sleepwagen.

Sleepwagenmannetje: “Ja allez, ik wil ja nie vervelend doen hè, maar hoe wilst tu da betale?” Siebren: “Het was toch zo’n honderd euro?’’ Sleepwagenmannetje: “Nee allez, het word tog echt zo’n eh 300 euro’s. Siebren en Ronald: “What the ####!!!!!!” Sleepwagenmannetje: “Ja das niet niks.”

Gestopt in een gehucht genaamd Kortrijk. (tip: vermijd deze plek ten koste van alles, and I do mean everything!) De hel begint in Kortrijk.

 

We worden geparkeerd voor een tig sterren hotel, wetend dat we maar 45 sneuros per nacht terug krijgen van de verzekering (NKBV. PS sluit deze af als je hem nog niet hebt. ) Oké waar was ik? ...oja in hell!!!

 

Het sleepwagenmannetje komt na een half uur weer uit het hotel naar buiten en zegt: “Keine auto is nie het enige probleem dat je gept, in heel Kortrijk is geen kamer meer vrij.”
Siebren, Marc en Ronald: “pphhhhaahhahhaa, dat meen je niet!”
Sleepwagenmannetje: “Ja, dat meen ik wel.”

 

Even later rijden we met die kerel naar zijn depot, waar alle auto’s worden gedumpt. ff bellen zegt die gast: “Ja, ja oké, nou ik heb wat gevonden ff buiten Kortrijk. ” Dus daar slapen we … voor 112 euro en natuurlijk de taxi erheen voor 20 euro.

We worden wakker, het is vrijdag: Hmm lekker zonnetje, zacht bed, en twee lamme tarrels naast me, want ja er was maar een bed (sorry Cat en Wilma er is echt niets gebeurd). Wat wel meezat, maar ja logisch want we waren ff uit Kortrijk was het ontbijt, heerlijke croissants met koffie en bolletjes voor dwergen (niet zulke grote bolletjes).

 

Taxi terug naar Kortrijk, 20 euro.

 

Aangekomen bij die lui van de takeldienst in Kortrijk kregen we te horen dat die 300 euro nog een meevaller was, in zijn woorden: “Ja zeg, ik heb daar ja toch extra uren moeten maken en extra kilometers moeten maken hè. Allez ge komt er nog goed vanaf ge mag echt van geluk spreken.” (Siebren denkt: geluk wat is dat?). “ ‘k had die extra kosten ook op de factuur kunnen zetten hè, allez ge heb al zoveel pech en we hadden de prijs al afgesproken, allez 317,97 euro en ge kan die 97 cent wel houden hoor, daar doen we niet moeilijk over.”
Ronald, Siebren en Marc: “Dank je wel hoor.”
Ronald: “Hier 6 euro fooi.”
Sleepwagenmannetje: “Nee da kan ‘k nie aannemen hè.”

 

We lopen naar de Volvo-garage.

 

Receptioniste: “Ja druk hè. Ge weet hoe dat gaat hè, we moeten alles ff checken. Allez das een heel karwei, en wie weet zijn er bijkomende complicaties en een kapotte embrouilage dat kan wel tot een eh ......ja dat word maandag.”
Siebren: “Ja dat kan dus niet.”
Receptioniste. In overleg: “ja ja dat kan vandaag nog klaar zijn aan het einde van de middag.”
Ronald: “En wat gaat dat kosten?”
Receptioniste:”Een nieuwe embrouilage?.......mmmhhhh zo’n 600 euro.”
Siebren, Marc, Ronald:” Pprrrraaahahahhaha dat meen je niet!”
Receptioniste: “Ja dat meen ik wel.”

 

Tot de middagpauze hebben we ze op de vingers gekeken om te zorgen dat alles voorspoedig verloopt. Wat later dachten we het toezicht even te kunnen later voor wat het was, en gingen we op stap naar het winkelcentrum van Kortrijk.....
Tot ons genoegen konen we ons daar bezig houden met het spelen op de x box playstation, en het uitlachen van mensen die bij de 'voor een maatje meer’-winkel rondhingen en stiekem naar binnen glipten. Na een uurtje lachen werden we door wat scholieren gevraagd voor een interview, helaas was Marky marc niet in de stemming.

 

Terug bij de Volvo-garage. Zo’n 2 uur later, komt de monteur er aan: “Kunt u ff meekomen.”
Siebren Marc en Ronnie: “Ooohhoohhh”

 

Monteur: “Bla bla bla, draait dat buisje zo, bla bla, allez 120 euro, bla bla bla, en dan nog dit rotortje, bla bla, hop dat word dan maandagmiddag hè.”
Ronald, Marc en Siebren: “Neee dat meen je niet!”
Monteur: “Ja dat meen ik wel.”

 

Blij dat de receptioniste ons nog enigszins aan het lachen kon krijgen door voor te stellen nog 2 nachten in het gastvrije Kortrijk te overnachten. Ppppprrroooeestpprrrhhaahahahahahahah echt niet!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Oké, dat was dus geen optie.   Bellen met de verzekering over vervangend vervoer, gelukkig waren we bij de NKBV verzekerd en die dekken dit. Dus kunnen we die auto die de receptioniste ons aangeboden had gewoon huren.   Receptioniste: “Hoever moet ge met die auto nog rijden hè?” Sybrain: “Kilometer of 1000.” Receptioniste: “Allez dat gaat niet hè, zolang houdt die auto het niet uit hè. Ze is echt alleen bedoeld voor boodschappen enzo hè, hier in Kortrijk. Was ge hier dan niet op vakantie in Kortrijk?” Ronald, Siebren en Marc: Zucht, een hele diepe zucht. Receptioniste: “Kan ge geen auto huren van Geromme van de sleepdienst, ik bel wel ff.” Geromme: tuut tuut tuut ,ja ge spreekt met Geromme. Receptioniste: “Ja Geromme, ‘k heb hier onze Hollandse vrienden die willen een autooke huren.” Geromme: “Ja allez dan moet ik eerst in het systeem allez kan dat zo nie zien hè.” Receptioniste: “’k geef wel een van onze vrienden.” Ronald: “Hallo, ik weet niet hu nee ja uhh a hu wat gaat dat koste?” Geromme: “Kan ‘k zo nie zeggen, kom maar ff langs. Tot zo.” Ronald: “Uuuhhh oke.”

Bij Geromme aangekomen:

 

Geromme: “Ik heb nog wel een Peugootje staan hè allez moet eerst ff het systeem opstarten.”

 

Nadat het systeem 3 keer was vastgelopen belde Geromme Chistoffe op, zijn kameraad.
Chistoffe: “Allez dan drukt ge 274y2g24yh7wt in en dan enter allez hop en klaar is Geromme.”

 

Geromme: “Oké, tiktiktiktiktiiktik tik tik, hop da’s dan 187 euro.”
Ronald Marc en Siebren : “Maar das niet niks.”

 

Bij de auto:
Ik draai het sleuteltje om.................niets
Nog een keer.................weer niets. Gut zou de accu leeg zijn? Ja waarschijnlijk wel.
Geromme: “Hop ff deze kabels aansluiten en kkrrrreeeeeeiiing psssss hop klik klak broem en allez ze doet het weer. Ge moet hem alleen de eerste 20 kilometer niet af laten slaan.”
Ronald: “Oke.”

 

Hup naar de Volvo-garage om de spullen over te laden.

 

Natuurlijk zit de achterbak op slot en de sleutel mag niet uit het kontact, in verband met de nog lege accu, dus alle bagage via de achterbank naar binnen.
Hèhè eindelijk rijden we weer ... Recht in een godvergeten lange file.
Bbbbrrrooe bbrooep ruutteell pruttell bbrrooel KLING. Dat was de motor die ik helaas af liet slaan. Verbijsterd kijkt Siebren opzij en denkt: “Moet ik nu door de regen op de snelweg buiten in de kou die godverdomme kut auto aan gaan..” Bbbrrrooeeem YES! De motor draait weer.

 

Zaterdag werden we wakker in Bleau met prachtig weer, dus lekker boulderen. Pasje hier, pasje daar, pas zus, pas zo..SNAP! Ronald en Marc kijken opzij en zien Siebren spastisch met zijn hand zwaaien. “Aaaauuuww gotver daar knapte iets.” De linker ringvinger weigert en het harde boulderen is voor Siebren alweer afgelopen. Terwijl ik met Siebren nieuwe omwegen ben aan het ontdekken naar Hale bobb stuitert Marc ergens uit een een of andere boulder recht op zijn ass met een intermediair van zijn kin, dus Marc pijn in ass en kin, Siebren in vinger. Ik had niets heb ook maar 2 boulders gedaan, waarvan het me zou verbazen als ze gewaardeerd waren. Verder was zaterdag beter dan de dagen ervoor.

 

Zondag:
Zondag is tot nu toe goed , behalve dat ik door het schijven van dit verhaal ff niet oplette en dat een een of andere hond er vandoor is gegaan met de kaas. Marc is lekker aan het boulderen, Siebren en ik hebben nog een vette overhang gebouldert, en we zijn tevreden. Nu maar hopen dat we levend thuis komen.

 

Woensdag:

 

Ik zit nu gelukkig voor de compu en Siebren en Marc leven ook nog. Ik wil 1 ding nog ff duidelijk maken:

 

VERMIJD KORTRIJK TEN KOSTE VAN ALLES RIJ ER MET 180 LANGS ALS ALLE ANDERE WEGEN ZIJN INGESNEEUWD MAAR BETER IS DAT JE ER HELEMAAL NIET MEER LANGS KOMT NEEM EEN OMWEG, HET IS HET WAARD, GELOOF ME.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!