Wedstrijd en nieuwjaarsborrel in Bjoeks - 15 januari 2011

Toen mij werd gevraagd een stukje te schrijven over de wedstrijd en Nieuwjaarsborrel in Bjoeks afgelopen weekend, leek dit me erg leuk om te doen. Eenmaal in actieve typehouding bleek echter dat ik, doordat ik nogal zenuwachtig was, helemaal niet goed heb opgelet tijdens de kwalificaties. Daarom zal ik voor een verslag hiervan volstaan met een beschrijving van hoe ik de kwalificaties heb beleefd. De finales heb ik wel bewust meegemaakt.

 

Kwalificaties

Iedere deelnemer moest vier kwalificatieroutes klimmen en had voor elke route twee pogingen. Ik deed mee in de C categorie, wat betekende dat mijn kwalificatieroutes tussen 5C en 6A+ waren. Na iets langer inklimmen (lees: uitstellen) dan normaal besloot ik dat ik er toch aan moest geloven. Ik begon met een 5C+ op Zappa (daar stond de korte rij). Degene voor mij wandelde naar boven, waardoor de druk nog iets groter werd. Toen ik eenmaal bij de eerste zonegreep was, viel er een last van mijn schouders (lees: doemscenario (= 0 punten) voorkomen). Tussen de tweede en derde zonegreep was er een kritiek momentje, maar gelukkig ging het goed (lees: crisis afgewend). Na de eerste route te hebben geklommen, besloot ik vrij snel de tweede route in te gaan (lees: iemand wees me erop dat daar geen rij stond en ik kon niet snel genoeg een uitvlucht bedenken). Dit was een 5C op Beda. Die leverde weinig problemen op, al was ik blij dat klimmen in slakkentempo geen punten aftrek oplevert.

Veel deelnemers namen na hun tweede route een pauze om te eten (superlekkere moussaka!). Op een gegeven moment moesten we er dan toch maar aan geloven: de derde route. Voor mij was dat een 6A, op Scorpion. Die ging eigenlijk verassend goed, op een spannend momentje op het eerste bultje na. Toen vond ik dat ik wel weer een pauze had verdiend. De tijd ging ineens echter heel snel (lees: ik kan gewoon niet plannen), waardoor ik vlak voordat de finales afgelopen waren in de rij ging staan voor de laatste route: een 6A+ op Styx. Ongeveer 10 minuten voor tijd was ik aan de beurt. Vlak na de eerste zonegreep maakte ik een verkeerde handwissel, waardoor ik verkeerd uitkwam en uit de route viel (lees: %$^#%!). Verder waren alle routes echter goed gegaan, dus ik was allang blij met dat resultaat.

 

Finales

Toen was het tijd voor de finales. Mensen die niet in de finale zaten waren inmiddels voorzien van champagne en andere al dan niet alcoholische versnaperingen. De opkomst van de finalisten had klasse: onder het genot van doordringende bassen werd vanuit de rook die voor het boulderhok hing hun silhouet langzaam duidelijker. Eerst kwamen de finales van de D en C categorieën voor de jeugd. Opvallend was dat sommigen heel lang zonder te verzuren in hun routes konden hangen (jaloers!). De D categorie jeugd werd gewonnen door Merel en de C door Karlien. Daarna kwamen de finales D en C voor volwassenen. Leuk om te zien was dat er verschillende methodes voorbijkwamen om de routes te klimmen. Elke finalist werd fanatiek aangemoedigd en omhoog geschreeuwd. Na de finales van de D (gewonnen door Chris) en C (gewonnen door Astrid) categorieën kwam de finale van de samengevoegde B en A categorie voor de vrouwen. Nu werd het extra spannend, want vanaf nu werd er voorgeklommen. Hier was het een close call: de winnaar, Lara, tikte net een hogere greep aan dan Iris. De wedstrijd werd afgesloten met de finale van de samengevoegde B en A categorie voor de heren. Steeds als er een nieuwe finalist opkwam, rees er geroezemoes op uit de hal: ‘het zou me niets verbazen als hij wint!’. Uiteindelijk werd deze finaleroute als enige door Tobias uitgeklommen, die daarmee winnaar werd in deze categorie. Een knappe prestatie gezien het feit dat hij samen met Tieme de hele dag (en week ervoor) bezig is geweest met de routes en organisatie van de wedstrijd.

Het was een geslaagde avond. De wedstrijd was spannend en het feest erna supergezellig. Veel mensen bleven ook nog even hangen voor Alco. Hij had deze drukke en goed bezochte avond uitgekozen als allerlaatste baravond. Natuurlijk is het afscheid symbolisch. We hopen hem nog regelmatig in Bjoeks te zien, zodat we met koffie, earl grey thee of een glas wijn erbij meer kunnen horen over de vorderingen aan zijn huis.

Wat betreft deze fantastische wedstrijd, iedereen die er niet bij was: dit wil je de volgende keer niet missen!